PL/ Tak jak życie potrafi zmienić bieg wydarzeń bez ostrzeżenia, tak nieoczekiwanie rzeźba zmieniła życie Iwony, stając się siłą, która wypełniała jej dni radością i pasją. Mieszkając w Waterloo w Belgii, w 2007 roku, pewnego popołudnia po szkole, jej dziewięcioletni syn Patryk mający akurat zajęcia tego dnia z plastyki, poprosił mamę o pomoc w formowaniu gliny. Kiedy syn szybko stracił zainteresowanie – ona nie mogła oderwać od gliny rąk. To, co zaczęło się jako pomoc dziecku w prostym rękodziele, przerodziło się w jej pierwszą rzeźbę: portret syna. Zwykła zabawa przerodziła się w pasję, potem w zawód, a ostatecznie w siłę napędową jej życia.

Za namową przyjaciół Iwona zapisała się do L’Ecole des Arts w Belgii. Dzięki dyrektorowi Akademii, dołączyła do programu rzeźby, gdzie pod okiem profesorów odkryła ekspresyjny potencjał gliny i zgłębiła podstawy rzeźbienia. Z czasem wypracowała własny styl – głównie abstrakcyjno-figuratywny, bogaty w symbolikę, inspirowany miłością do muzyki, tańca i zwierząt. Jej rzeźby stopniowo ewoluowały w kierunku bardziej nowoczesnej estetyki, charakteryzującej się czystymi liniami i płynnymi krzywiznami. Ich wyrafinowane wykończenie nadaje im elegancji i opanowania. Iwona wierzy, że jej figuratywne i muzyczne dzieła eksplorują emocje i piękno, podczas gdy jej rzeźby zwierząt podkreślają czystą formę – nowoczesną, uproszczoną, czasem ostrą i sztywną, innym razem miękką i zakrzywioną – ukazując uderzające rysy zwierząt przez pryzmat współczesności.

Dziś Iwona dzieli swój czas między ukochaną Polską a Florydą, mieszkając w obu miejscach blisko natury, na wsi, choć przez wiele lat mieszkała za granicą – w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, a zwłaszcza we Francji, Belgii i Szwajcarii – miejscach, gdzie rozpoczęła się i rozkwitła jej artystyczna podróż.

Jak mawia artystka; na wsi, cisza pozwala usłyszeć własne myśli, które dzięki wyobraźni pozwalają mi tworzyć. Natura tak jak życie, uczy pokory. Prostota pozwala dostrzec to, co w przeciwnym wypadku zgubione jest w pogoni za materialnymi dobrami. Wrażliwość to największy dar każdego artysty. Pozwala ona dostrzegać w otaczającym świecie miliony odcieni piękna, emocji czy formy. Spostrzegać świat tysiącami kolorów, żyć wzruszeniem, uniesieniem, pasją. Podziwiać, przeżywać i przekazywać innym swoje wizje, na swój oryginalny sposób.

Muzyka, taniec, emocje, piękno natury i formy, są moja największą miłością i inspiracją.  Forma kubistyczna jest tym, w czym czuje się najlepiej. Jest prosta, jednocześnie wymowna i elegancka. Załamania, wypukłości i wklęsłości, uproszczenie linii tak, żeby nie zatracić się w detalu, a jednocześnie móc pokazać moją wizje świata.

Prace artystki były doceniane na wielu międzynarodowych konkursach w całej Europie. Zapraszana była na wystawy, jako gość honorowy. Brała udział w licznych wystawach na terenie Belgii, Francji, Danii, Luxemburga czy Niderlandów, gdzie wygrała 6 nagród międzynarodowych. W 2011 roku we Francji, miasto Saint-Tropez przyznało jej pierwszą nagrodę w kategorii rzeźby za cały dorobek.  Jej prace znajdują się w kolekcjach na całym świecie

FR/ De façon aussi imprévisible que la vie qui peut changer son cours, la sculpture a changé celle d’Iwona, la remplissant de joie et de passion. Aujourd’hui, artiste, Polonaise de naissance, vie entre la Pologne et la Floride, mais elle a vécu une grand parti de sa vie dans différents endroits comme les Etats Unités ou Singapore, mais surtout dans des pays francophones ; Paris, Lausantne, Waterloo,  ou sa passion pour la sculpture est née et évolué.  La ba, à Waterloo,  lors d’une journée après l’école, son fils Patric, alors âgé de 9 ans, lui a demandé de l’aider à modeler de l’argile. Peu de temps après qu’il s’en soit désintéressé, sa mère n’a pu retirer ses mains de la terre. Elle était fascinée. Quelque chose, qui avait commencé comme un simple jeu, se transforma soudainement en passion, puis en travaille et un moteur de vie. Progressivement, elle a développé une statuaire personnelle, à dominante abstrait-figurative, fortement imprégnée de symbolisme et de la musique, la dance, mais surtout, par son amour des animaux.

Ses sculptures sont obtenues par la technique qui n’a pas changé à travers les siècles, la technique  de la cire perdue. Cette technique permette obtenir des pièces du bronze de grande précision. Avec du temps, son style devint plus modern, la ligne précise et la finition parfait. En choisissant le bronze comme le medium, elle joue souvent avec du contraste des couleurs de patine et des morceaux du bronze parfaitement poli, qui donne aux sculptures beaucoup d’élégance.

Une dizaine d’expositions, pour la plupart en Belgique, France, Luxembourg, ou en  Danemark jalonnent le parcours d’Iwona Panufnik Biela. En commençant sculpter en 2008, déjà mai 2011, lors du Salon International des Artistes Contemporains en France, elle a obtenu un premier prix de sculpture lui a attribue par la ville de Saint Tropez. Un an plus tard, elle a obtenu du prix du Rotary de St. Cyr sur Mer, La Cardière d’Azur, Le Beausset et Le Castellet en France, suivi par le Prix de la Publique au Concours Artistique, Espace Christie, Soiron en Belgique la même année. En 2013, elle a obtenu le Seconde Prix dans la catégorie sculpture pour ‘African Antelope’ en exposition Libr’Art a Libramont et l’année suivante un autre animal ‘l’Eléphante’ avait capturé le regard du jury.

En permanence, Iwona Panufnik Biela est représenté par plusieurs galeries est les maison des enchères. L’Artiste est aussi un membre de la Société National des Artistes Animaliers en France et Low Countries Society of Sculptors en Belgique.